Słońce zachodzące pośrodku bloków.

Kolejny dzień spędzony w domu. Chyba już się przyzwyczaiłam do tego. Brak we mnie wszystkiego co dobre. Jestem słaba, kolejna noc przepłakana. Nie mam nawet znajomych i nie wiem czy mam jeszcze przyjaciół. Staram się pomóc innym a sama w zamian nic nie dostaje. Nie oczekuje litości, chciałabym choć odrobinę uwagi. Nie wiem jak żyć. Boje się wszystkiego..

Utrata miłości do człowieka nie powinna wywoływać rozpaczy, lecz cierpienie.

Kochać przez rozum, a nie przez emocje. Co więcej, kochać nie tylko wtedy, kiedy nie jest się kochanym, ale również wtedy, kiedy jest się znienawidzonym.


Ale...

..Jak kochać, kiedy zdradza nas przyjaciel? Jak kochać, kiedy ktoś łamie nam serce? Jak kochać, kiedy niebo pozostaje głuche na nasze modlitwy, prośby i żale?